Fenomen „indirektno grejanje“ singularnog prostora u stambenoj zgradi sa sistemskim zagrevanjem – hipotetičko pitanje: realnost ili/i zabluda

Apstrakt

U svakovrsnoj javnosti, u specifičnim situacijama ili/i okolnostima, u posledmje vreme a relativno često, prisutna je u neverbalnim, verbalnim i/ili pisanim komunikacijama, opredeljena fenomenološka sintagma naslovljena „indirektno grejanje“, a ista sintagma u situacionom kontekstu prećutno se odnosi na opredeljeni singularni prostor, predmetne parcijalne celine, predmetne stambene zgrade, u kom stanu se krajnji kupac kvantuma toplote „isključio“ iz predmetnog integralnog sofisticiranog termotehničkog sistema centralnog toplovodnog grejanja predmetne stambene zgrade, ali se i nadalje tvrdi, da se ti singularni prostori zagrevaju iz istog sistema u određenom procentu, u odnosu na ukupnu izračunatu toplotnu snagu svih grejnih tela predmetnog stana, a izračunatu toplotnu snagu za uslove „spoljnje projektne temperature grejanja“. Egzistirajući „energetski subjekt“ i „krajnji kupac kvantuma toplote“ akceptiranom sintagmom subjektivno pokušavaju, na principu „kako se nešto doživljava i/ili kako se to manifestuje u sopstvenom shvatanju, iskustvu ili/i interesu“, da ostvaruju određene povoljnije ishode u međusobnim poslovnim odnosima, ali se sve to čini u apsolutnom odsustvu jedinstvenog autentičnog disciplinarnog strukovnog tumačenja navedene sintagme, a koja je isključivo i nealternativno, u nadležnosti strukovne discipline „primenjena termotehnika u građevinarstvu“ i kao takva i zaista nije „prisvojiva“ od drugih disciplina. U brojnim prethodnim sofisticiranim istraživačkim poduhvatima istog autora, između ostaloga bilo je i reči o „skupovima utičućih faktora na podsistemsku funkciju cilja grejnog tela“, zatim u sledećem istraživanju bilo je reči o „temperaturi internog vazduha u stambenom prostoru sistemski grejanom grejnim telom“, kao kriterijalnom parametru za ocenu kvaliteta predmetnog grejnog sistema, a u sledećem slednom istraživanju bilo je reči o „podobnosti disozicije grejnog tela u zagrevanom stambenom prostoru sistemom centralnog toplovodnog grejanja“, kao kriterijalnom parametru za ocenu ostvarenja singularne funkcije cilja odgovarajućeg grejnog tela, kao jedinične komponente i za ocenu postignuća „termotehnićke disciplinarne komponente“ kompleksne ambijentalne komfortabilnosti predmetnog singularnog prostora. U slednom nastavku istraživačkog pohoda istog autora u svojstvu „aktivnog strukovnog analitičara kauzalnosti“, a u neizmenjenoj oblasti „primenjena termotehnika u građevinarstvu“, nametnula se potreba za strukovnim istraživačkim opservacijama akceptirane fenomenološke sintagme naslovljene „indirektno grejanje“. Predmetnom istraživanju pristupilo se analitički i principijelno, imperativno a konsekutivno, uz primenu metode analize, zasnovane na „logici racionalnog delanja“, u naznačenoj oblasti i sa neizmenjenim univerzalnim artikulisano definisanim pristupnim aspektima, prilagođenim predmetnom istraživanju, a formiranim na bazi odlučnih činjenica, znanju, iskustvu, veštini, logici, etimologiji i/ili važećim termotehničkim aksiomima, a sprovedenom iz deontoloških razloga, u cilju unapređenja teorije i prakse u naznačenoj oblasti. Praktično, sprovedena je strukovna holistička identifikacija mogućeg značenja fenomenološke sintagme naslovljene „indirektno grejanje“, za koju je nesumljivo utvrđeno da je kauzalne i stohastičke prirode, da je isto nastalo i/ili uzrokovano mogućim internim transfernim tokovima kvantuma toplote između singularnih prostora, parcijalnih celina u istovetnoj stambenoj zgradi sa sistemskim grejanjem, a da isto može da potiče od opredeljenih izvora kvantuma toplote, kao što su delovi predmetne integralne instalacije centralnog toplovodnog grejanja a koji nisu „grejno telo“, a zatečeni su u singularnim prostorima predmetnog stana, kao i od susednih zagrevanih parcijalnih celina, koje su i nadalje priključene na integralni sofisticirani termotehnički sistem centralnog toplovodnog grejanja iste integralne stambene zgrade, a imaju zajedničkih razdvajajućih graničnih površina („komšijski zid“) preko kojih se navodno odvija transfer kvantuma toplote. Takođe, uvrđeni su i skupovi utičućih faktora na te transferne tokove, u kvantitativnom i kvalitativnom smslu, i ukazano je na „aksiomska“ ograničenja koja prate te transferne tokove, a zatim su eksplikativno i argumentovano izneta istraživačka saznanja i nalazi. Akceptirana sintagma naslovljena „indirektno grejanje“ nakon istrživačkog utvrđenja, je i zaista od značaja i za eksploatacioni kvalitet realizovanog integralnog sofisticiranog termotehničkog sistema centralnog toplovodnog grejanja predmetne stambene zgrade i u konačnom, od značaja je i za integralni predmetni građevinski objekat u namenskom smislu, ali je i od značaja na „efikasnost“ energetski aktivnih sadržaja predmetne stambene zgrade, tokom namenskog korišćenja iste u radnom veku, ali se istovremeno svrstava i u kategiruju jedne od „termotehničkih crnih kutija“ sa mestimičnom rasvetljavajućom perforacijom po svakoj graničnoj površini. Posebno se ukazuje na odlučne činjenice, da ne postoji jedinstven „termotehnički algoritam” za egzaktno analitičko iskazivanje transfernog kvantuma toplote fenomena „indirektno grejanje“, niti postoji „merni uređaj“ koji bi egzaktno izmerio za opredeljeni obračunski period, transferni kvantum toplote fenomena „indirektno grejanje“.