Modelovanje raspršivanja vazduha radi procene karakteristika dimnjaka

Apstrakt

U modelovanju raspršivanja koriste se matematičke formule kako bi odredile karaksteristike atmosferskih procesa koji raspršuju zagađivač koji se emituje iz nekog izvora. Na osnovu parametara izvora, uključujući emisije kao i meteorološke ulazne podatke, model raspršivanja se može koristiti za predviđanje koncentracija na izabranim lokacijama receptora u pravcu duvanja vetra. U ovoj studiji modelovanje raspršivanja vazduha izvršeno je kako bi se procenila izvodljivost (isplativost) smanjenja visine dimnjaka, u pogledu implikacija kvaliteta vazduha za tri glavna zagađivača: SO₂, NO₂ i PM₁₀. Korišćen je AERMOD Viewâ„¢ Gaussov model dima za raspršivanje vazduha. Dve jedinice iste termoelektrane na ugalj, sa postojećim odvojenim dimnjacima, analizirane su kao izvori emisije. Prvo su analizirane tri visine dimnjaka - 200m, 180m i 170 m, sa prečnikom od 6,7 m, a zatim je usledio scenario sa jednim, zajedničkim dimnjakom za obe jedinice, koji ima visinu 180m i prečnik 10,1 m. U modelovanju prikazanom u ovoj studiji nisu uzeti u obzir nivoi okolnog zagađenja, jer je studija bila usmerena na doprinos date elektrane opštem kvalitetu vazduha. Na osnovu dobijenih rezultata, a u okviru razmatranih scenarija, scenario sa jednim betonskim dimnjakom visine 180 m predstavlja najpovoljnije rešenje sa stanovišta kvaliteta vazduha.